هر فردی در زندگی خود ، مرحله ی بسیار مهم (نوجوانی) را طی می کند که بلوغ فرد نیز  در همین سن رخ می دهد.

دروره ی نوجوانی (18-12) سالگی زمان حساسیت ها است و دلیل این امر رشد فکری فرد است .او از پس به وضعیت خوداگاه و به اطرافیان و وجود خود حساس شده
بنابر این باید از هرچه او را درچار فشار روحی می کند پرهیز کرد
1-کودک شماردن نوجوان: فرد نوجوان  از این که به دید کودک به او نگریسته شود، نگران و بسیار حساس است. بسیاری از دلسوزی های پدرانو مادارن ،به نوجوان چنین القا می کند که تو (هنوز بچه ایی)
2و3:مقایسه وتبعیض:نوجوانان از این که او را با خواهر،برادار،فرزندان نزدیکان،وهم سن و سالان مقایسه شود  یا بین او و دیگران فرق بگذارند و تبعیض بگذارند متنفر است.
4-بی اعتمادی والدین:
هر فردی دراین دورا ن دوست دارد که دیگران به او اعتماد کنند. بسیاری از سولات والدین از نوجوان و گوشه ها و کنایه ها ،باعث ایجاد حس بی اعتمادی به والدین و ایجاب التهاب رو حی  او می شود


بخشی از کتاب:اداب و افات تربیت کودک و نوجوان